|
Scroll down for English version...
Gelukkig nieuwjaar allemaal! Beste wensen voor 2009! We begrijpen dat het bij jullie nu vriest en dat er al bijna op de grote rivieren geschaatst kan worden... Bijna niet voor te stellen, wij zitten op dit moment onder een parasolletje met 27C op het dakterras van ons hotel in Udaipur, India. Gisteren hebben we het nieuwjaar ingeluid bij het meer met uitzicht op het Lake Palace.
Maar eerst even terug in de tijd. De laatste keer dat we schreven waren we op weg naar McLeod Ganj, de verblijfplaats van de Dalai Lama. Dit kleine dorpje ligt op 1700 meter, een prachtig bergweggetje bracht ons hier. Gelukkig konden we op een ruime parkeerplaats staan van The Club House (N32.14.157 E076.19.486). Erg bijzonder om zo vlakbij het huis van de Dalai Lama te zijn. Er hing een hele gemoedelijke relaxte sfeer en er liepen veel monniken rond in hun mooie gewaden. We zijn nog wel bij zijn huis wezen kijken, maar hij was helaas niet thuis... We hebben daar het Tibetaans museum bezocht wat erg veel indruk op ons heeft gemaakt. Je kunt je gewoonweg niet voorstellen wat die mensen hebben meegemaakt en nu nog moeten meemaken onder bezetting van de Chinezen. Na 3 dagen zijn we weer doorgereden, want het stadje is toch net iets te toeristisch. We kwamen uit bij het plaatsje Bir, waar veel aan parasailing wordt gedaan. Hier hebben we 2 nachten bij Namlang Himal Resort (N32.01.884 E076.43.068) gestaan en raakten we in contact met Nyima en zijn familie. Nyima is met zijn familie gevlucht uit Tibet. Hij vertelde ons zijn hele verhaal o.a. hoe hij vanuit Tibet via de Himalaya naar India is gelopen waar hij 1 maand en 18 dagen over heeft gedaan. Waar het zo ontzettend koud was en ze weinig middelen mee hadden en daarbij nog de angst om gepakt te worden. Het is onvoorstelbaar en het feit dat er dan iemand tegenover je zit die dit aan je verteld, daar hadden we gewoon geen woorden voor. We voelen ons erg bevoorrecht dat we zo'n makkelijk leven hebben met een Nederlands paspoort in bezit en dat we nu de mogelijkheid hebben te leven in vrijheid. Ondanks alles wat hij heeft meegemaakt wil Nyima nu zelf ook Tibetaanse vluchtelingen helpen. We hebben hem geholpen om dingen op papier te zetten, zodat hij makkelijker verder kan. Meer informatie over het project is terug te lezen op www.namlanghimalresort.com
| Nyima verkoopt zijn Tanka paintings. Met de opbrengsten hiervan wil
hij vakanties organiseren voor Tibetaanse vluchteling kinderen zonder
ouders. Heb je interesse in zijn werk (zie Pics & Vids Artwork)
neem dan rechstreeks contact op met Nyimal via
This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it
. |
Chandigarh was onze volgende bestemming, maar door de slechte wegen en het verkeer redden we dit niet in één dag. We hebben die dag zover mogelijk doorgereden op zoek naar een slaapplek maar kwamen niks tegen behalve armoedige dorpjes (waar je echt niet wil stoppen). Na bij een Marriage Place geprobeerd te hebben, kwamen we terecht bij een hotelletje met parkeerplaats. We hadden niet veel keus en zijn hier gebleven, hoewel het een erg vies hotelletje was. We besparen jullie de details! Ondanks dat de man wel aardig was, vertrouwden we het niet helemaal. Hij hing 's avonds veel om de auto wat niet echt nodig was. Het kan natuurlijk gewoon nieuwsgierigheid zijn, maar je weet het nooit. Gelukkig was er niks aan de hand, maar we hebben bijna geen oog dicht gedaan en met onze kleren aan geslapen... Gelukkig hebben we dit niet vaak!
's Ochtends vroeg maar snel doorgereden naar Chandigarh. Ook hier bleek het weer lastig om een slaapplek te vinden en toen Don voor de 4e keer ergens naar binnenliep stond Kishie naast de LaRo. Vol bewondering zat hij naar onze auto te kijken. Hij bleek een journalist te zijn gespecialiseerd in de automotive en schreef o.a. Voor The Tribune, een Indiase krant. We vertelden hem dat we een slaapplaats zochten. “Geen probleem”, zei hij. En na een belletje met zijn vrouw nodigde hij ons bij hem thuis uit. Hij vroeg of hij ons mocht interviewen en zo zaten we een paar minuten later bij The Tribune op kantoor. Het artikel zou over lifestyle gaan, maar hoe het resultaat was hebben we niet meer kunnen lezen omdat we de volgende dag alweer weggingen. Toch grappig hoe dingen lopen.
Via Bikaner kwamen we dan eindelijk terecht in het mooie woestijnstadje Jaisalmer waar we kerst wilden vieren. Onze auto hadden we bij Fifu Guesthouse gezet (N26.54.225 E070.54.718). Fifu heeft een erg gezellig dakterras met geweldig uitzicht op het fort. In het fort zelf mogen geen auto's komen en de sfeer had iets weg van Fatamorgana en 1001 nacht, erg sprookjesachtig. Op kerstavond werden we meegevraagd om naar de kerk te gaan om de kerstmis bij te wonen. Het leek ons wel leuk om het mee te maken en ook om een beetje het kerstgevoel te krijgen. 1e kerstdag hebben we heerlijk gegeten bij een Italiaans restaurant en 2e kerstdag zijn we samen met Miriam en Karin, die we ontmoet hadden bij Fifu's, met de LaRo de zandduinen in gereden om daar van de zonsondergang te genieten en een nachtje te slapen. Rijden in deze zandduinen is een ervaring apart. Vanuit Jaisalmer zijn we via Jodhpur naar Udaipur gereden en daar staan we nu op de parkeerplaats van Hotel Rang Niwas (N24.34.444 E073.41.253). In India hebben ze een andere jaartelling en hun nieuwjaar is in april. Zij vierden gisteren dan ook geen oud & nieuw. Wel organiseerden ze hier en daar feestjes op het dakterras van hun hotel voornamelijk voor de toeristen. Maar dat stelde eigenlijk weinig voor. Ook hoorden we dat het vuurwerk minder zou zijn dit jaar vanwege vanwege de restricties na het hele gebeuren in Mumbai. Wel jammer. Uiteindelijk kwamen we terecht op een vaag feest bij het meer, waar het nog het drukst was, maar voornamelijk met uit hun dak gaande Indiase jongens en vage toeristen. Er was geen aftelling en het vuurwerk werd voor onze voeten afgestoken. Ach, ja waarom zou je afstand houden...Uiteindelijk lagen we rond 03:00 uur in ons bedje. Een latertje voor ons... We blijven nog een paar dagen hier relaxen en rijden dan verder richting Pushkar.
ENGLISH
Happy New Year for everyone! Best wishes for 2009! We heard that it's freezing back home and that you can go ice skating everywhere... It's hard to imagine while we are sitting on the roof terrace at our hotel in Udaipur in the sun and it's 27 degrees Celsius. Yesterday, we celebrated New Year at the lake with view of the Lake Palace.
But first, back in time. The last time we wrote we were on our way to McLeod Ganj, the home town of the Dalai Lama. This small town is situated at 1700 meters. A beautiful mountain road brought us here. Luckely, we could stay at the big parking of The Club House (N32.14.157 E076.19.486). It's very special being so close to the home of the Dalai Lama. There was a friendly relaxed atmosphere and there were many monks around in their beautiful robes. We also went to his house, but he was not home ... We have visited the Tibetan museum which is very impressive. You can simply not imagine what the Tibetian people had to go through and still have to face under occupation of the Chinese.
After 3 days we left, because the town is a little too touristic. We arrived at Bir, where many of parasailing is done. Here we have 2 nights in Namlang Himal Resort (N32.01.884 E076.43.068) before and we were in contact with Nyimal and his family. Nyimal with his family fled from Tibet. He told us his whole story including how he is from Tibet through the Himalayas to India, where he walked 1 month and 18 days did. What was so cold and they had few resources and still fear to be caught. It is unbelievable and the fact that there is someone who is against you this to tell you, because we simply had no words for this. We feel very privileged that we have such an easy life with a Dutch passport in possession and that we now have the opportunity to live in freedom. Despite everything he has experienced Nyimal would now also help Tibetan refugees. We have helped him to put things on paper, so that he can easily. More information about the project can be found on www.namlanghimalresort.com
Setting:
Tanka Nyimal sells his paintings. With the proceeds of these holidays, he organized for Tibetan refugee children without parents. If you are interested in his work (see Pics & Vids Artwork) please contact directly with Nyimal via e-mail.
This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it
Chandigarh was our next destination, but the bad roads and traffic, we do not save in one day. We have run that day as far as possible to find a sleeping spot but came to nothing except poor villages (where you really do not want to stop). Check with a Marriage Place tried to do so, we go to a hotel with parking. We did not have much choice and stayed here, although the hotel was very dirty. We save you the details! Despite the fact that the man was okay, we do not entirely trust. He was the evening much to the car which is not really necessary. It could just be curiosity, but you never know. Fortunately, there was nothing wrong, but we have almost no eye closed and slept with our clothes on ... Fortunately, we do not often!
morning early but quickly run to Chandigarh. Here again it was difficult to find a place to sleep and then Thursday for the 4th time was somewhere inside Kishie stood next to the Laro. He was full of admiration for our car to watch. He appeared to be a journalist specializing in the automotive and wrote for The Tribune among others, an Indian newspaper. We told him that we were looking for an overnight stay. "No problem," he said. And after a bell with his wife invited us to his home. He asked whether he was interviewing us and if we were a few minutes later at The Tribune office. The article was about lifestyle, but how was the result, we can no longer read because we left again the next day. Still funny how things work.
Via Bikaner we finally came up in the beautiful desert town of Jaisalmer where we wanted to celebrate Christmas. Our car, we had to put Fifu Guesthouse (N26.54.225 E070.54.718). Fifu has a very nice roof terrace with great views of the fort. In the fort itself may no cars and the atmosphere was slightly away from Fata Morgana and 1001 night, very fantastic. On Christmas Eve we were meegevraagd to go to church every Christmas to attend. It seemed to us like the face and also a little to get the Christmas feeling. 1st Christmas Day, we ate at a wonderful Italian restaurant and 2nd Day of Christmas, we, together with Miriam and Karin, who we had met in Fifu, with the Laro drove the sand dunes in order to enjoy the sunset and a night to sleep. Driving in sand dunes is an experience apart. From Jaisalmer, we drove through Jodhpur to Udaipur and we are now in the parking lot of Hotel Rang Niwas (N24.34.444 E073.41.253). In India they have a different era and their New Year in April. They celebrated yesterday, no old and new. However, they organized parties here and there on the roof terrace of their hotel mainly for tourists. But in fact, suggested that rare. Also we heard that the fireworks would be less this year due because of the restrictions after the whole thing in Mumbai. A shame. Eventually we came onto a vague party at the lake, which is the busiest, but mainly from their roof ranging Indian boys and vague tourists. There was no countdown and the fireworks were lit off our feet. Oh, yes why would you take away ... Eventually we were around 03:00 hours in our bed. A latertje for us ... We are still a few days here to relax and go further towards Pushkar.
Views: 3806 | Print | E-mail
Only registered users can write comments.
Please login or register. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
Don 
Hoe hebben jullie het in Nepal? Zal wel apart zijn om je 30e verjaardag daar te vieren he 
Ik had jullie trouwens meerdere keren gesmst op dat ene nummer van jullie, maar het kwam maar elke keer niet aan! 
Of kan je alleen naar dat nummer smsen?? In ieder geval bij deze nog: Gelukkig Nieuwjaar 
